Enrico Caruso.

De muziek waar ik mee opgegroeid ben was klassieke muziek en met name de opera. In die tijd was opera in Amsterdam en vooral in de Jordaan, zeer populair. Wij hadden thuis een zogenaamde pathafoon waarop je 78 toeren platen kon daaien.  De arm waarmee je de platen moest afdraaien bevatte een naald welke na zo'n 10 of 15 platen moest worden vervangen door een nieuwe naald. Er was 1 uitzondering op deze regel:" als er een Caruso plaat werd gedraaid, moest de naald altijd worden vervangen". Dit was het respect voor de grootheid van de tenor Enrico Caruso. Om de prijs van de 78 toeren platen betaalbaar te houden, waren er platen te koop met slechts aan 1 zijde een lied, de andere kant bevatte dus geen muziek. Bovendien was de prijs van een Caruso plaat hoger dan bijvoorbeeld een plaat van een artiest die veel lager gewaardeerd werd. Caruso had in zijn tijd nogal wat concurentie zoals bijvoorbeeld van Beniamino Gigli, Tito Schipa etc.    

Waarschijnlijk was hij de grootste opera zanger aller tijden.  De popzanger Lucio Dalla heeft een prachtig lied over hem geschreven en heette, Caruso. Zelfs Pavarotti heeft dt nummer op de plaat gezet. Het is altijd zeer moeilijk om de Caruso platen van toen, er zit enorm geruis op de achtergrond en de begeleiding bestond vaak uit slechts een piano en/of een eenvoudige trekharmonica te vergelijken met de moderne producties. Een vergeljking met bijvoorbeeld Luciano Pavarotti, Placido Domingo of José Carreras is dus volkomen zinloos. 

Enrico Caruso

Het radio symfonie orkest uit Wenen, Oostenrijk heeft een zeer interessant project ontwikkeld. Zij hebben de achtergrond van Caruso's platen gesepareerd , de ruis en de krakkemikkege begeleiding viel dus weg en hierdoor bleef slechts de stem van Caruso over. Daarna heeft het orkest de begeleiding voor de diverse aria's gespeeld en samen met Caruso's stem krijg je een heel opmerkelijk product. Caruso zingt met een modern symfonieorkest zijn aria's.  Een probleem dat het orkest tegenkwam is dat  het zeer strak op de maat speelt terwijl een zanger, en bij Caruso was dit heel bekend, vaak gebruik maakt van "rubato". Rubato wil zeggen dat een zanger de vrijheid heeft om een bepaalde noot iets korter of langer aan te houden dan er voorgeschreven staat.  

Ik moet zeggen het resultaat is zeer de moeite waard en is te koop onder de titel  the digital come back van Enrico Caruso. Het repertoire bestaat uit zowel opera arias als napolitaanse liederen.  Caruso is terug in deze tijd! U zult ongetwijfeld onder de indruk zijn van zijn stem. Enrico Caruso had een stem als een kerkorgel. Dank radio symfonie orkest voor dit uitzonderlijke project, jammer dat Caruso deze opnames nooit heeft kunnen horen, maar hij zou er zeer trots op zijn.