De officiële website

van Gerard Klinkert

biljartlessen

  

Opmerkelijke uitspraken en wetenswaardigheden.

Veel biljarters spelen zo ongeveer, maar eisen wel dat de speelbal precies aankomt. Heinrich Weingartner.

----------

Een typering van een biljarter: "Van die grote spelsituaties kan hij niets, maar als hij de ballen eenmaal bij elkaar heeft.................is hij ze zo weer kwijt"!

----------

Over verdedigend  spelen:" Het heeft geen enkele zin om 4 caramboles te maken om er vervolgens 6 weg te geven". Raymond Ceulemans. 

---------- 

Twee dingen in het leven welke altijd te hard wordt gespeeld:" Muziek en biljarten". Raymond Ceulemans.

---------

Een dichterlijk ingestelde biljarter sprak:" Het leven is een partij biljart, soms brengt het vreugde, soms brengt het smart".

----------

Mijn oom maakte eens in een partij dertien missers achter elkaar en sprak droog:" Ik zak een beetje af". 

----------

Men zei eens van een beroemde biljarter :" Hij kan geen kader spelen, alleen hij mist nooit".

----------

De beroemde kaderspeler Emile Wafflard moest een partij anker kader 71/2 spelen, maar weigerde omdat hij last had van lampjes vanuit het plafond. Deze lampjes stoorden hem in het spel. Na rijp beraad met de bondsofficials ging hij toch maar, drie kwartier later, en met de door hem gehate lampjes aan, van start. Hij speelde de partij in 1 beurt uit.

 

----------

Als je tijdens een partij nog moet denken, is dat een teken dat je in de trainingen voorafgaande aan de partij te weinig hebt gedacht. Heinrich Weingartner.

-----------

Gelezen op een tekst aan de muur in een dorpskroeg. Het oordeel van de arbiter is bindend, maar dan moet hij zich wel bij het biljart bevinden en niet aan de bar zitten. Het geeft een duidelijk beeld hoe hier de arbitrage weleens verliep. 

----------  

Voor aanvang van een partij zei speler A tegen speler B: "Dat de beste speler moge winnen, maar jij hebt uiteraard ook een kans".

---------- 

Geluk is een slechte vriend, want hij komt als je hem niet nodig hebt. René Vingerhoedt.

----------

 

Als een biljarter niet met zijn speelbal bij bal 3 bleef, zei René Vingerhoedt altijd:" Die speler lijkt op een trapezewerker, want iedere stoot is een waaghalzentoer".

---------- 

De Koninklijke Nederlandse Biljartbond was in de zestiger jaren op de Stadhouderskade te Amsterdam gevestigd. Men had drie werknemers in dienst,

1 Joop v.d. Hoek als administrateur. Hij verzorgde tevens de televisie commentaren. v.d. Hoek had een zware stem en fluisterde bij zijn commentaar om de biljarters niet te storen. Zijn bijnaam was de fluisterende bariton.

2 Jacques van Beem als hoofd afdeling jeugd. Tegenwoordig speelt men nog altijd een jeugdtournooi om de coupe van Beem als eerbetoon aan Jacques van Beem.

3 Een secretaresse voor beide heren.

----------

Achter het gebouw van de K.N.B.B. stond een matchtafel opgesteld en daar gaf René Vingerhoedt les aan een groep talentvolle jongeren, de zogenaamde totolessen, omdat de lessen voor een deel uit de totopot werden betaald. Na een paar uur trainen gingen we vaak even de Albert Cuypmarkt op om een patatje of een haring te eten. Ik zei tegen René:"Je krijgt altijd zo'n dorst na het eten van een haring". Vingerhoedt antwoordde:"Allez, dat is toch een aangename bijkomstigheid, we gaan een pintje vatten".  Zo gezegd zo gedaan, en voordat je het wist stond je met een heerlijk koel glas bier in je handen.  

----------   

Krijt op tijd, afgekort K.O.T. is een van de meest voorkomende namen voor een biljartclub in Nederland.  Een heel aardige naam voor een biljartclub is de naam Asthimarakis. Een biljartclub in Hilversum draagt deze grieks aandoende naam. In Amsterdam komt de naam K.R.A.S. voor. Deze naam heeft overigens niets te maken met Grandhotel Krasnapolsky, maar staat voor de tekst:" Kijk Rustig Alvorens te Stoten".  En wat denkt u van de naam H.E.T.E.Y.? Deze staat voor Houd Er Trouw Effect Yn. In Zwanenburg heeft men een biljartvereniging met de naam  't K.A.B. Deze afkorting staat voor HET KAN ALTIJD BETER. Ze hebben gelijk.

----------

Meneer a en meneer b zitten aan de bar in een café. Mag ik u een biertje  aanbieden vraagt meneer a. Nee, zegt meneer b, ik heb 1 keer in mijn leven bier gedronken, ik vind er niks aan.  Meneer a:"Mag ik u dan een sigaret aanbieden? Nee zegt meneer b, ik heb 1 keer in mijn leven een sigaret gerookt, ik vind er niks aan. Meneer a geeft het niet op en vraagt:"Zullen wij een partijtje biljarten"? Nee is het antwoord van meneer b, ik heb 1 keer in mijn leven een partij biljart gespeeld, ik vind er niks aan, maar straks komt mij zoon en hij wil wel biljarten. Meneer a: "U heeft zeker maar 1 kind"? 

----------  

De moeder van een leerling van mij vond het leuk om haar zoon eens aan het werk te zien. Er werd een kadertournooi gespeeld en zoonlief was in goede vorm. Na afloop van de partij vroeg ik hoe zij het vond. Heel mooi antwoordde ze, maar ik vond de arbiter een arrogante kwast.  Hoezo vroeg ik. Nou, als mijn zoon een paar mooie caramboles maakte zie hij om de haverklap:" En dan"?. Na de uitleg dat hij niet "en dan", maar dedans annonceerde ten teken dat haar zoon bij de desbetreffende carambole een van de twee te raken ballen een bepaald vak uit moest spelen, wijzigde moeder gelukkig haar mening betreffende de arbiter.

----------

Vroeger bouwde men in de U.S.A. een voortreffelijke keu -Brunswick- genaamd. Omdat ik in Miami was, zocht ik in de yellow pages een biljartfabrikant in de buurt. De eigenaar van de fabriek vertelde dat Brunswick tegenwoordig alleen bowlingbanen en biljarts produceerde en geen keu´s meer maakte. Ook in Amerika is de import met name vanuit Japan groot. Hij had overigens keu´s te koop die voor ons spel volledig ongeschikt waren. Ik vertelde hem dat en zijn antwoord was:" Een keu weet niet wat voor spelsoort u speelt".  Ik vond zijn argument niet sterk genoeg om over te gaan tot aanschaf van een keu.

 

 ----------

Melis keu´s waren een rage. Zijn keu´s herkende je aan de aluminium ring in het midden en aan het einde van de keu. Echte versieringen had de keu eigenlijk niet. Omdat veel van mijn leerlingen een Melis keu wilden kopen, belde ik Frans Melis op om er 5 te bestellen. Melis vertelde dat hij het zeer druk had met een bestelling voor Ceulemans, maar Ceulemans moet maar even wachten tot mijn bestelling klaar is.

Verrast dat mijn bestelling voor ging kon ik mijn leerlingen mededelen dat de keu`s op kort termijn zouden worden geleverd. Kort daarna waren de keu´s klaar en ik vertrok naar de villa wijk in Schoten Belgie, waar Melis woonde. Een half jaar later had ik 10 keu´s van Melis nodig en belde hem daarover op. Hij vertelde dat hij het zeer druk had met een bestelling voor Ceulemans, maar Ceulemans moest maar even wachten tot mijn bestelling klaar was. Melis een groot keubouwer, maar een groot koopman?

---------   

 

foto Matthy Klinkert

  ----------

Een lesavond in Ouderkerk aan de Amstel bij café Steef de Koning moest voortijdig worden gestopt door een verschrikkelijk incident. Vroeger had men weleens, inplaats van 2 biljartlampen boven het biljart, een bak waarin 2 t.l. buizen waren gemonteerd. Bij het voordoen van een massé, ondervond ik last van deze bak. De toenmalige eigenaar, Piet van Raak bood heel welwillend aan om de bak even opzij te houden. Een genereus gebaar, ware het niet dat hij niet in de gaten had dat er een bloemstuk op deze bak stond. U begrijpt het al, Het bloemstuk viel in gruzelementen op het biljartlaken. Het laken was bezaaid met stukken van de bloem, nat aarde, en aardewerk van de pot.  Iedereen in het café schrok enorm en men was unaniem blij dat deze ongelukkige actie door de eigenaar zelf was verricht. Nee, de stemming voor biljartles was even over. Het "veld" was onbespeelbaar. 

----------

Piet van Raak, de toenmalige eigenaar van café Steef de Koning kreeg het overigens regelmatig zwaar te verduren van zijn klanten. Bij een volle kroeg, en dat gebeurde daar nogal wat keren, zong men vaak met zijn allen:" Oh van Raak, wat heb je toch een kleren zaak" . De stemming was dan wel opperbest.

----------    

De ober van de biljartzaal in Krasnapolsky was het horecavak meer dan zat. Kijk vertelde hij, meneer van biljart 7 wenkt mij. Waarschijnlijk wenst hij een kop koffie. Nu moet ik naar tafel 7 lopen om zijn bestelling op te nemen. Vervolgens loop ik naar het buffet om zijn koffie te zetten, daarna slof ik weer naar tafel 7 om zijn consumptie te brengen. En weet u wat deze koffie kost? (Het was nog in de tijd van de harde gulden)  een gulden vijftig meneer. Dan zegt hij:" Hou maar twee gulden af". Dat is toch waardeloos meneer voor 2 kwartjes fooi loop ik mij het vuur uit de sloffen. Maar het wordt volgende maand nog erger, want de koffie wordt dan een kwartje duurder. Weet u wie die verhoging betaald, meneer ? Wij de obers, want een koffie kost dan een gulden vijf en zeventig en wederom zegt de klant:" Hou maar twee gulden af".  De ober zweeg en keek alle kanten uit behalve die van de wenkende biljarter van tafel 7. 

---------- 

Eigenlijk kan ik alles zegt speler a tegen speler b, trekstoten, doorschietstoten, amortiseren, piqueren, klein spel etc., etc.  Waarom speel je dan toch maar 1.00 gemiddeld libre vraagt speler b. 

----------

Bij het beoefenen van de trekstoot ondervond mijn leerling nogal wat last van het ketsen. Keer op keer trad de kets op. Een toeschouwer bekeek zijn acties aandachtig en voelde zich genoodzaakt een flauwe opmerking hierover te maken. Hij adviseerde, probeer eens de andere kant van de keu.  Mijn leerling kon deze opmerking niet waarderen en zei, het zal met mijn spel een stuk beter gaan als die meneer vertrekt. Beschamend zei die meneer, oké, ik ga al, ik ga al.

----------

Donald van Herpen was een enthousiaste en vindingrijke biljarter. Hij produceerde een pomerans welke voornamelijk bestond uit gemalen kurk. Gekscherend werd deze pomerans de "herperans" genoemd. De herperans had vreemde eigenschappen. Je moest hem bijvoorbeeld nooit van krijt voorzien. Een trekstoot uit de pols was realiseerbaar, maar een trekstoot uit de onderarm was onmogelijk. Je kon met de herperans niet ketsen, maar stootte je in de ketszone dan vertrok de speelbal onder een hoek van circa 30 graden.  De herperans is bij een prototype gebleven en nooit in productie genomen

---------- 

Wat bij van Herpen tot een prototype pomerans beperkt bleef, ging bij Cor Mol en Mieke Buys veel verder. Beiden hadden les bij mij en op zekere dag had Cor Mol voor zichzelf een pomerans gemaakt. Zijn product was zo goed, dat ik hem geadviseerd heb om de pomerans op de markt te brengen. We hebben maandenlang testen gedaan met de door hem gemaakte pomeransen en uiteindelijk resulteerde dit in de bekende "Cyclone" pomerans.  

----------    

 

Maak van uw loopbaan geen renbaan. Gerlof de Jager.

---------  

Ari Stoteles was waarschijnlijk de allereerste biljartleraar ter wereld. Toon Hermans. 

---------

Niet leren, maar repeteren maakt perfect.

----------

 

Een arbiter die geen fouten maakt is een slechte arbiter, want hij arbitreert niet. Jaap Schmitt. 

----------

Het doceren van de leerstof dient vooral gedoseerd te worden.

----------

René Vingerhoedt sprak:" Hoe verder ik van huis ben hoe beter ik speel". Mijn vader antwoordde, het maakt mij niet uit waar ik ben, ik speel overal even  slecht. 

----------

Heren, ik vertrek sprak de oud-voorzitter van de K.N.B.B. van het district Amsterdam, toen hij op het punt stond de biljartzaal te verlaten. Nou graag antwoordde een biljarter.

----------

De voorzitter verzorgde de prijsuitreiking voor een kampioenschap van Amsterdam. Hij sprak de nummer 8 van dit kampioenschap weinig bemoedigend toe:" Je hebt er deze keer weer niets van gebakken, maar je moet maar zo denken, je kan niet beter".

----------

Tijdens deze prijsuitreiking sprak hij een andere biljarter toe met deze woorden:" U speelt zo rustig, u zult geen hartaanval krijgen". Oh heeft u die kortgeleden al gehad, nou dan krijgt u er niet nog een!

----------  

Een prijsuitreiking doen is niet iedereen gegeven. Een oud districtsbestuurder nam node deze taak op zich. Tegenover hem zaten de finalisten te wachten op wat er komen ging. Op het afgedekte biljart stonden 8 bekers met deksel te wachten op de spelers. De districtsbestuurder beefde enorm en bij het uitreiken van de eerste beker ging het al mis. De deksel viel er door zijn getril af. Hij bedacht zich geen twee keer en de overige 7 bekers schoof hij naar de biljarters toe.  

----------

Pietje toe, patje toe alles naar de rode toe is een bekende term uit de driebandwereld. Men geeft hiermee aan dat de speelbal bij de rode bal tot stilstand komt. Over het algemeen krijgt de tegenstander hierdoor, als u de carambole mist, een slechte spelsituatie. Dit verdedigen noemt men carotteren.  Carotteren is een moeilijk facet van het biljarten. Het namelijk niet de bedoeling dat deze speelwijze ten koste van de eigen productie gaat. 

----------

Wie kennis over het biljarten geheim houdt, pleegt een misdaad jegens de biljartsport. Walter Harris.

----------

Spanning kan een mens aan het huilen of aan het lachen maken. Tijdens een driebandenpartij tussen de toenmalige Oostenrijkse vedette Johann Scherz en een Spaanse grootmeester, presteerde Scherz het een bal zo'n 20 centimeter boven het biljart te laten springen. De Spanjaard vond dit zo grappig dat hij accuut de slappe lach kreeg en niet meer kon stoppen. Hij is de zaal uitgelopen om op de gang weer tot bedaren te komen. Na zo'n tien minuten ging het weer een beetje en hij keerde terug naar de zaal. Bij de eerste aanblik met Scherz begon hij echter wederom onbedaarlijk te lachen.

----------

Michel is een talentvolle en bloednerveuze biljarter. Tijdens een officiële partij presteert hij het om, na lang gezwoeg, de serie-americaine te bereiken. Zorgvuldig krijt hij zijn keu om de eerste stoot in de s.a. te maken, en wat denkt u? Door de zenuwen laat hij zijn krijtje op een van de biljartballen vallen. 

----------

Het betrof een kampioenschap van Nederland anker kader 47/2 en speelde zich af in het zuiden des lands. Als ik op die bewuste zondagmiddag mijn partij  zou winnen zou ik kampioen worden, dus op zaterdagavond ging ik al vroeg naar mijn hotelkamer. Ik was nog net niet in slaap gevallen, toen er een hoempapa orkest pal onder mijn kamer luide muziek maakte. Ja u raadt het al, er was een carnavalsavond aan de gang. Nu kan je twee dingen doen, of je tracht door de luide muziek heen te slapen, wat je doorgaans niet lukt, of je gaat naar beneden om tussen de vrolijke menigte te zitten. Ik heb voor het laatste gekozen en het werd héél gezellig en héél laat.  De volgende dag speelde ik uiteraard als een natte krant. Nu wil ik niet meteen de schuld aan díe carnavalsavond geven, ieder mens heeft zijn tenslotte zijn eigen verantwoordelijkheden nietwaar, maar het werkte ook niet in mijn voordeel. Of zou mijn directe tegenstander deze avond georganiseerd hebben? Een mens wordt af en toe paranoia. Ik had in ieder geval mijn bedenkingen. Nee, het kampioenschap ging natuurlijk aan mijn neus voorbij.

----------

Dat biljarten een concentratiespel is weet iedereen, maar wat er die zondagmiddag tijdens onze demonstratie gebeurde was ongelofelijk. De verlichting boven het biljart was niet goed want slechts een klein gedeelte van het speelvlak werd uitgelicht. De kwaliteit van de leiplaat konden we inspecteren, want er zat een enorme winkelhaak in het bladlaken. De jukebox stond aan en de radio gaf de voetbaluitslagen door. Er was een meneer die ons biljartspel goed wilde zien en liep ons geweldig in de weg, terwijl hij genoot van een bakje bami. U begrijpt niet bepaald de couleur locale om er een daverende show van te maken. Maar geloof het of niet, we speelden de sterren van de hemel.

----------

De kroegbaas wilde ons verwennen en had vlak voor de door ons te spelen demonstratie een splinternieuw laken aangeschaft. Tijdens de partij libre ging alles goed, maar toen ik voor de partij kader lijnen op het laken trok kreeg hij alle kleuren van de regenboog. Hij had nog nooit van kader gehoord en krijtlijnen trekken op een splinternieuw laken doe je niet. Uiteindelijk begreep hij dat zijn laken door mijn actie niet gemaltraiteerd was en na een paar keer stofzuigen trokken de lijnen wel weer weg.

----------

Wij zouden tijdens de demonstratie in een bejaardenhuis 300 caramboles maken en de stand na drie beurten was 7 voor mijn tegenstander en 5 voor mij. Een wat hardhorende toeschouwer riep luidkeels:" Nou, ze schieten al aardig op"! Meestal werken dit soort opmerkingen als een rode lap op een stier, zo ook deze keer want de volgende beurt was de partij uit.

----------

Het arbitreren van een partij anker-kader is voor een onervaren arbiter een "hell of a job". Zeker als de ballen in de ankers liggen en een speler heeft een snelle speelstijl dan wordt het voor de arbiter struikelen over de termen. Mijn arbiter had een aantal caramboles met grote moeite geteld en zei op een gegeven moment:" Ik tel, dan hou jij de verschillende termen van entré-partout, à cheval- entré etc wel  in de gaten"! Ik heb de arbiter helaas inmiddels uit het oog verloren en weet daardoor niet of hij het tot internationaal arbiter heeft geschopt. Als dat zo is, dan heeft hij sinds die partij wel erg hard geoefend. 

    ----------

De oud bondscoach van de K.N.B.B. Tony Schrauwen vertelde hetvolgende verhaal. Tijdens een partij werd ik gearbitreerd door arbiter Veldeman. Tot drie keer toe telde hij mij af voor een vermeende biljardé, terwijl ik er zeker van was dat de carambole loepzuiver was. Tony kreeg vuur in zijn ogen en zei tegen de arbiter:" U heeft een heel toepasselijke naam, want u heeft, wijzend op zichzelf, deze man geveld".

    ----------

De hoek van uitval is, als er zonder zij-effect gespeeld wordt, bijna gelijk aan de hoek van inval. Bij de meeste beginners is echter de hoek van uitval gelijk aan de hoek van louter toeval.

----------

 

Overconcentratie kan leiden tot hele vreemde situaties, zoals bijvoorbeeld het spelen van de verkeerde bal. Je ziet dan een speler zich geweldig concentreren en speelt dan domweg met de rode bal. Pas wanneer de arbiter hem aftelt is hij zich bewust van zijn ongelukkige actie. Wat echter in die bewuste finalepartj gebeurde was ongelooflijk.  Een van de finalisten nam een biljartbal van tafel om zijn pomerans te krijten. 

----------

Als je heel goed in je spel zit, dan kom je als het ware in een trance en ben je een klein beetje weg van de wereld. Bij het beëindigen van de partij kan dit leiden tot het niet meer weten wie de partij gearbitreerd heeft.   De mental trainer Ted Smiet noemt dit de (i)deal (p)erformance (s)tate, de i.p.s. dus. In deze staat wordt er zeer geconcentreerd gespeeld en komt slechts weinig in een biljartersleven voor.

----------

Een leerling had veel last van transpirerende handen en kocht een handschoentje. Hij vertelde dat het een stuk plezieriger speelde, maar ik moest hem wel wijzen op het feit dat hij de handschoen om zijn voorhand en niet, zoals hij gedaan had, om zijn achterhand moest aantrekken. 

----------  

Een Engelsman zag voor het eerst ons carambolebiljart en vroeg zich af hoe het spel eindigde. Naar zijn mening kon een spel slechts eindigen nadat alle ballen in de pockets werden gespeeld.

---------- 

Om toegang te krijgen tot de biljartzaal van "Het Eerste Amsterdamse Biljartcentrum' aan de Nieuwendijk in Amsterdam, waren er twee hindernissen te nemen. 

1 Je moest een hoge en tamelijk steile trap opklimmen. Met nam voor oudere biljarters was dit een nadeel. Men raakte uiteraard buiten adem.

2 Bovengekomen stond er een enorme wolfachtige, Duitse herder je op te wachten, zodat je wel begreep dat je je koest moest houden. Het dier was de goedheid zelve, en deed geen vlieg kwaad, maar door zijn postuur boezemde hij een enorm ontzag in. U begrijpt slechts de dye hearts trotseerden deze hindernissen. De beloning voor het vermetele gedrag was groot want de biljartzaal was heel mooi en goed onderhouden. Er stonden twee matchtafels en een paar kleine tafels. In deze zaal was er een biljartsfeer die je nodig hebt om te presteren.

----------        

Na afloop van de biljartlessen bij de A.M.VJ. werd er aan de bar altijd nog een alcoholische versnapering door de leerlingen genuttigd. Na een paar drankjes kwam men meestal op briljante gedachtes, zo ook meneer Hiep. Hij vond dat er in samenwerking met de A.M.V.J.  een viswedstrijd moest worden georganiseerd. Zijn buurman zou ongetwijfeld meedoen, en meneer Hiep had een kleinzoon die lid was van een voetbalclub. Als de kleinzoon de komende viswedstrijd aan zijn elftal vertelde, nou dan had je zeker 15 mensen die zouden inschrijven. De zoon van meneer Hiep had een baan op een kantoor met zo'n 200 werknemers, dus 180 deelnemers zouden zeker meedoen. Kortom binnen een 10 minuten brainstormen was de bosbaan te klein voor de viswedstrijd. Meneer Hiep zag hele drommen mensen die massaal af kwamen op dit evenement. De A.M.V.J. gaf de heer Hiep carte blanche om zijn plan te realiseren. Het einde van het liedje? Het aantal inschrijvingen bleek te klein. Sterker nog, de inschrijflijst bevatte slechts twee personen. U raadt het al, meneer Hiep en zijn buurman. De viswedstrijd ging niet door. Meneer Hiep had 1 geluk, de bosbaan was groot genoeg voor beide heren en hij hoefde dus niet naar een andere plek uit te wijken. 

----------     

De grote kracht van alle topbiljarters is dat ze geen (brute) kracht bij hun stoottechniek gebruiken.

----------   

Een biljarter nodigt een andere biljarter uit tot het spelen van een partij. Na afloop zegt hij:"Ik heb nog nooit zo slecht gespeeld als tijdens deze partij". Zijn tegenstander  antwoordde: "Oh heeft u dus weleens meer gespeeld"?.                      

ALLE DELEN VAN PRAKTISCHE BILJARTKENNIS ZIJN WEER UIT VOORRAAD LEVERBAAR.